شعر از ملک و شعرای بهاره و با صدای محمد معتمدی در تصنیف غریبانه خونده شده..:) من نگویم که مرا از قفس آزادکنید قفسم برده به باغی و دلم شادکنید فصل گل می گذرد همنفسان بهر خدا بنشینید به باغی

الان حال و احوالت نا خوشه و يكم ناله ميكني توي خواب :

و من كنارت خوابيدم و برات از رو ياهام ميگم از روزايي كه از وقتي با تو آشنا شدم ، به وضوح ميبينمشون؛

کمتر از ۱۱ ساعت دیگه مونده به امتحانم و دلم آشوبه و نمیذاره درس بخونم ؛

از استرس امتحان فردا گرفته تا استرس چاقو خوردن تو شکمم؛

[من عصبانی نیستم ؛ من عصبانی نیستم ؛ من عصبانی نیستم ؛ من عصبانی نیستم ، من عصبانی نیستم، من عصبانی نیستم]

تنهام و سر و صداهای الکی میشنوم.

[من عصبانی نیستم ؛ من عصبانی نیستم ؛ من عصبانی نیستم ، من عصبانی نیستم، من عصبانی نیستم]

دیگه داریم له میشیم زیر بار روانی و یا حتی حقیقی این دلار لعنتی هشت هزار تومنی وجه رایج مملکت ؛

و هیچ کس هم به هیچ جاش نیست؛

چرا هر کی به فکر خودشه،